Morton’s neuroom

Een Morton’s neuroom komt vaker bij vrouwen dan bij mannen voor en treedt met name op tussen de 3e en 4e teen. Ten gevolge van herhaalde beknelling tussen de kopjes van de middenvoetsbeentjes ontstaat littekenweefsel rondom en in de zenuw. Het veroorzaakt met name klachten van pijn in de voetzool, verergerend bij lopen op hoge hakken en/of smalle schoenen. De pijn is stekend of “electrisch” van aard en kan uitstralen naar de betreffende tenen. De tenen kunnen doof aanvoelen en soms bestaat het gevoel van “op een knikker te lopen” Risicofactoren voor het ontstaan van een Morton’s neuroom zijn onder andere: standsafwijkingen van de voet of tenen, suikerziekte, afwijkingen van het spier-zenuwstelsel en auto-immuunziekten.

Het doel van de operatie is om de pijnklachten te verminderen/weg te nemen, dit lukt in 96% van de patienten. Verbetering van functioneren in het dagelijks leven treedt op bij 67-77% van de patiënten. Desalniettemin blijven, bij een aanzienlijk deel van de patiënten, klachten bestaan; in de literatuur variëren goede resultaten van de operatie van 50 tot 93%. Ten gevolge van het doornemen van de zenuw ontstaat in het algemeen blijvend gevoelsverlies tussen de betreffende tenen. Aan het uiteinde van de doorgenomen zenuw kan opnieuw een neuroom ontstaan.

Operatie

De operatie kan worden verricht via een incisie in de voetzool of via een incisie over de voetrug. De resultaten met deze verschillende benaderingen zijn vergelijkbaar. Indien via de voetrug wordt geopereerd dient het bandje tussen de twee middenvoetsbeentjes te worden doorgenomen om het neuroom te kunnen bereiken. Het neuroom wordt weggeneden en de zenuw trekt zich terug in de voetzool. De wond wordt gehecht en er wordt een verband aangelegd, met daaronder eventueel een pleister.

Uw behandelaars

Vestigingen

Alle vestigingen